Geknakt riet

Gebogen lopen
als een rietstengel
geknakt.
Je geest
nog het meest.
Door ziekte gepakt.
Je wilt blijven staan
en niet gebroken
ten onder gaan.
Samen lopen
tussen
het ruisend riet.
Leun op mij maatje
Want ik ben sterk.
Ik zing voor jou
een bruisend lied
dat we
ondanks ons verdriet
rechtop blijven staan
en niet béiden
geknakt
ten onder gaan.


Anneke Bakker
Ingezonden gedicht